Skład i działanie preparatu Milgamma
Główne substancje czynne preparatu to: chlorowodorek tiaminy (witamina B1), chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6) oraz cyjanokobalamina (witamina B12). Są to witaminy z grupy B, które:
-
wspierają prawidłowe funkcjonowanie ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego;
-
biorą udział w procesach metabolicznych;
-
wspomagają odporność organizmu;
-
mogą łagodzić objawy obniżonego nastroju;
-
korzystnie wpływają na układ sercowo-naczyniowy i poprawiają ukrwienie tkanek;
-
wspierają utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu;
-
przyczyniają się do zmniejszenia dolegliwości bólowych;
-
uczestniczą w procesach krwiotwórczych.
Stabilność witamin w preparacie zapewnia heksacyjanożelazian potasu, który zapobiega rozpadowi tiaminy i chroni pozostałe składniki przed degradacją.
Substancją pomocniczą w preparacie Milgamma jest chlorowodorek lidokainy — środek miejscowo znieczulający, zmniejszający dyskomfort związany z podaniem domięśniowym witamin z grupy B.
Wskazania do stosowania Milgammy
Milgamma stosowana jest jako element terapii skojarzonej w leczeniu schorzeń neurologicznych, w tym także tych związanych z uszkodzeniem nerwów w przebiegu nadużywania alkoholu. Należą do nich m.in.:
-
neuralgia — uszkodzenie nerwu przebiegające z piekącym, ostrym bólem;
-
zapalenie nerwów (neuritis);
-
porażenie nerwu twarzowego (porażenie Bella);
-
neuropatia — uszkodzenie nerwów niezwiązane ze stanem zapalnym, np. pourazowe;
-
pleksopatia — uszkodzenie splotów nerwowych, np. po urazie barku lub w przebiegu zmian zwyrodnieniowych;
-
polineuropatia — wielonerwowe uszkodzenie objawiające się zaburzeniami czucia, niedowładami i dolegliwościami troficznymi.
Preparat bywa również stosowany wspomagająco w leczeniu nocnych skurczów mięśni, rwy kulszowej, zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z objawami neurologicznymi oraz innych dolegliwości bólowych o charakterze neuropatycznym. Może pomagać w redukcji stanu zapalnego oraz spowalniać procesy degeneracyjne w obrębie komórek nerwowych.
Zalety terapii preparatem Milgamma
Podanie pozajelitowe (domięśniowe) pozwala ominąć przewód pokarmowy, co sprzyja szybkiemu wchłanianiu substancji czynnych. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest zwykle w krótkim czasie po podaniu.
Obecność lidokainy sprawia, że iniekcje są lepiej tolerowane przez pacjentów.
Sposób podawania i dawkowanie
Milgamma podawana jest w formie głębokich iniekcji domięśniowych. W ostrych stanach bólowych standardowa dawka wynosi zazwyczaj 2 ml (1 ampułka) raz dziennie. Taka terapia trwa zwykle około 5–10 dni, w zależności od decyzji lekarza.
Po ustąpieniu ostrych objawów możliwe jest przejście na leczenie doustne preparatem Milgamma Compositum przez okres 2–3 tygodni. W niektórych przypadkach iniekcje kontynuowane są rzadziej, np. kilka razy w tygodniu.
Czas trwania terapii oraz dokładne dawkowanie ustala lekarz na podstawie rozpoznania, stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie.
Przeciwwskazania
Do głównych przeciwwskazań należą:
-
ciąża i okres karmienia piersią;
-
wiek dziecięcy (stosowanie wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza);
-
ciężka niewydolność serca;
-
nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.
W celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii lekarze centrum medycznego „CHH+” przeprowadzają kwalifikację medyczną, a w razie potrzeby zlecają odpowiednie badania diagnostyczne przed rozpoczęciem leczenia.
