Działanie antybiotyków
Antybiotyki to grupa leków przeznaczonych do hamowania aktywności mikroorganizmów na poziomie komórkowym, a także w tkankach, narządach i całych układach organizmu.
Wskazania do leczenia antybiotykami:
-
stany zapalne przewodu pokarmowego, np. zapalenie jelita grubego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki;
-
zakażenia układu mięśniowo-szkieletowego, mięśni, ścięgien i stawów;
-
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
-
choroby zakaźne przenoszone drogą płciową;
-
stany zapalne układu moczowego i narządów płciowych;
-
zakażenia narządów laryngologicznych, dróg oddechowych i płuc.
Przeciwwskazania
Zgodnie z charakterystyką produktów leczniczych przeciwwskazaniami do stosowania antybiotyków w leczeniu chorób zakaźnych są:
-
nadwrażliwość na dany lek lub grupę leków — lekarz dobiera antybiotyk z innej grupy lub generacji;
-
ciąża i okres karmienia piersią;
-
białaczka limfatyczna;
-
niewydolność wątroby;
-
choroby wątroby: żółtaczka cholestatyczna, zapalenia wątroby;
-
mononukleoza.
Antybiotyki stosuje się ostrożnie u pacjentów poniżej 18. roku życia.
Przed zastosowaniem antybiotyków konieczna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym. Niekontrolowane przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych prowadzi do rozwoju oporności bakterii na antybiotyki. Wyłącznie specjalista może dobrać bezpieczną dawkę oraz czas trwania terapii antybiotykowej.
Stosowane preparaty
Istnieje kilka klasyfikacji antybiotyków. Każda grupa różni się mechanizmem działania, skutecznością oraz profilem bezpieczeństwa.
Lekarze centrum medycznego „CHH+” dobierają antybiotyk lub skojarzenie leków indywidualnie — w zależności od rodzaju choroby oraz stopnia ciężkości stanu pacjenta.
Do całkowitego zniszczenia czynników zakaźnych stosuje się leki bakteriobójcze, takie jak m.in. cefalosporyny, penicylina, amoksycylina, Solutab.
W celu zahamowania namnażania i aktywności patogennych mikroorganizmów wykorzystuje się leki bakteriostatyczne: chloramfenikol, tetracyklina, linkomycyna.
W przypadku ciężkich zakażeń stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania (cefuroksym, aminoglikozydy, ceftriakson), które hamują rozwój kilku grup drobnoustrojów. Jako działanie niepożądane mogą wystąpić zaburzenia naturalnej mikroflory jelitowej.
Gdy czynnik zakaźny jest jeden i został dokładnie zidentyfikowany, stosuje się antybiotyk o wąskim spektrum działania. Do tej grupy należą m.in. cefalosporyny, linkomycyna, gramicydyna.
Zalety infuzji
Zalety dożylnego podawania antybiotyków w formie wlewu:
-
szybkie działanie — z naczyń krwionośnych antybiotyki szybko docierają do zmienionych chorobowo tkanek, narządów i układów;
-
wysoka skuteczność — podanie pozajelitowe jest o około 80% skuteczniejsze niż leczenie doustne lub iniekcje domięśniowe;
-
bezpieczeństwo — leki trafiają bezpośrednio do krwiobiegu, nie uszkadzając mikroflory przewodu pokarmowego;
-
możliwość stosowania u pacjentów, u których leczenie tabletkami jest nieskuteczne z powodu zbyt niskiego stężenia substancji czynnej.




























